Een rustige dag

Vanochtend, de vierendertigste dag van de camperreis Sardinië, begin ik met een grondig schoongemaakt van de camper en vertrek ik vervolgens naar het havenstadje Alghero. Dat blijkt een wonderbaarlijk mooi stadje te zijn. In de middag een stuk van de panoramarit gereden van Alghero naar Bosa. Aan die weg een overnachtingsplek gevonden.

Ochtendritueel

Ik sta om ongeveer 7.30 uur op maar heb nog veel tijd voordat de site van de Necropoli di Puttu Codinu om 9.30 uur opengaat (of niet). Ik maak van die wachtgelegenheid gebruik om het beddengoed te verschonen, de camper eens grondig schoon te maken en het afval in één zak te verzamelen. Het is vaak lastig om op Sardinië je afval op een legale manier kwijt te raken.

Om 9.30 uur blijkt de site van de Necropoli toch niet open te gaan en dat is ook het geval om 9.00 uur. Ik leg me er maar bij neer en ik vertrek richting Alghero. Het is wel vervelend dat zoveel toeristische plekken op Sardinië zich niets aantrekken van de vermelde openingstijden. Zo krijg je het toerisme natuurlijk nooit goed op gang.

Van de oudheid naar de 20^e eeuw

Vandaag is een dag met uitersten. Ik begin de vijfentwintigste dag van de camperreis Sardinië met een bezoek aan de Phoenicische Tempio di Antas, daarna rijd ik door een mooi groen berglandschap om vervolgens een compleet verlaten mijngebied vol met ruïnes te doorkruisen om tenslotte te eindigen bij het mooie strand en de zee bij Magazzini.

In het kielzog van een cameraploeg

Ik ben niet zo vroeg opgestaan omdat ik pas om 9.30 uur terecht kan op de site van Tempio di Antas. Ik ben er samen met een kleine cameraploeg die beelden voor een documentaire aan het opnemen zijn. We zijn de eersten die de site vandaag bezoeken.

Waar de geschiedenis van de Nuraghen, de Romeinen en de Phoeniciërs door elkaar gaat lopen

Op de vierentwintigste dag van de camperreis Sardinië rijd ik eerst naar het Parco Archeologico di Monte Sirai. Gesloten. Dan rijd ik een mooi traject langs de kust naar Nebida waar ik een niet zo lange wandeling langs de zee maak. Tenslotte rijd ik door naar Tempio di Antas. Maar het is te warm om die in de middag te bezoeken. Morgenochtend dan maar.

Vooraf

Ik heb van diverse mensen het bericht gekregen dat zijn geen bericht kunnen uploaden. Ik heb alles gecontroleerd maar kan de oorzaak van het probleem niet vinden. Als ik thuis ben dan zal ik er opnieuw naar kijken maar daar heb je nu natuurlijk niets aan. Sorry!

Parco Archeologico di Monte Sirai

Ik ben rond 7.00 uur wakker maar ik heb nog veel tijd. Ik kan pas rond 9.00 uur op de Archeologische site van Monte Sirai terecht. Maar goed er staat nog een grote afwas.

Rond 8.45 uur ga ik er heen maar als ik er aankom blijkt het terrein nog hermetisch afgesloten te zijn. Geen houten hekje of een krakkemikkig ijzeren hekje dat met een ijzerdraadje vastgezet is zoals je hier zo vaak ziet maar degelijke zware sloten die het terrein hermetisch afsluiten. Ik kan ook niet even over het hek heen klimmen.

Ik wacht nog een kwartier en bel dan het nummer dat op een flodderig papiertje bij de ingang vermeld staat. Giuseppe die opneemt spreekt geen Engels en mijn Italiaans is in het face to face contact al magertjes, een telefoongesprek wordt helemaal een ramp zoals blijkt. De site blijft gesloten en er zit dus niets anders op om onverrichter zaken te vertrekken. Jammer. Ik had me veel voorgesteld van deze Phoenicische site. Bovendien is het ronduit schandalig dat een dergelijk belangrijke archeologische site geen eigen informatieve website heeft.

Weer een Giganten dag

Ik bezoek vandaag, op de negentiende dag van de camperreis Sardinië, twee top sites van de Giganten: de Nuragico de Santa Vittoria en de alles overtreffende Unesco site Su Nuraxi. Ik beleef een indrukwekkend stille avond.

Een voornemen

Gisterenavond heb ik nagedacht over wat ik vandaag en morgen zal uitvoeren van het programma. Er staan nogal wat te bezoeken Nuraghe-sites op de lijst. Maar ik vraag me af of het bezoeken van nog meer van deze sites veel meerwaarde heeft. Ik denk dat ik nu wel een heel goede indruk heb van het leven van de Giganten. Ik neem me dus voor alleen die sites te bezoeken die van een ster zijn voorzien.

Aan een van die sites ben ik gisteren voorbij gereden. Ik moet dus een paar kilometer terugrijden. Het betreft hier de Nuragico de Santa Vittoria. Ik ben er al om 8.30 uur maar ik moet een half uurtje wachten. Mooi de tijd om mijn verslag van gisteren bij te werken.

Een mindere dag

Gisteren heb ik route twee afgerond en vandaag, op de achttiende dag van de camperreis Sardinië begin ik met route 3. Daartoe moet ik eerst een stuk over een snelweg rijden en daarna volg ik wegen door een uiterst saai en droog landschap. Ik bezoek nog de Nuraghe Arrubiu.

Het vertrek uit Dorgali

Ik heb slecht geslapen want wat een smalle rustige weg leek te zijn bleek vannacht een behoorlijk drukke weg te zijn met nogal wat feestvierend volk dat het nodig vond om luid toeterend aan mijn camper voorbij te rijden. De eerste keer dat dit mij overkomt met de camper.

Dus vroeg opgestaan om op pad te gaan. Gisteren heb ik route 2 afgerond. Vandaag begin ik aan route 3 maar daartoe moet ik me eerst ca. 80 km verplaatsen.