Door de Monte Tonneri

Ik rijd vandaag op de dertiende dag van de camperreis Sardinië weer iets naar het noorden. De route gaat door het vrij kale grondgebied met zijn vele kuddes koeien en geiten. Daarna kom ik in een tegenovergesteld landschap: Veel bos en veel groen. Ik bezoek onderweg de Nuraghe Ardasai en heb een wat teleurstellende lunchpauze. Ik eindig de dag bij een brug over de Riu Calaresu. Morgen begint mijn wandeling hier.

Spatten op de ruiten

Als ik wakker word rond 7.00 uur blijkt het vannacht licht geregend te hebben. Niet veel maar toch… Het is behoorlijk wat afgekoeld voor zolang als het duurt.

Gisterenavond nog pogingen gedaan om de sterrenhemel te fotograferen. Mijn eerste poging. Helaas was er ¾ maan dus er was veel te veel licht. Toch geprobeerd en alles rond de regel van 500 in de praktijk gebracht. Maar ik moet de regel flink naar beneden bijstellen. Als ik de regel toepas lijkt het wel of de foto’s overdag genomen zijn. Volgende keer maar weer meer uitproberen.

Op weg naar de Monte Tonneri

Ik rijd het droge en kale gebied door waar alleen maar aan veehouderij gedaan schijnt te worden. Overal koeien en geiten op de weg. Ik merk dat er flinke verschillen zitten in karakter van de diverse kuddes. Er zijn kuddes die al wegrennen als ze je zien aankomen. Maar er zijn er ook die gewoon blijven liggen met een blik van ‘probeer me hier maar eens weg te krijgen’. Maar uiteindelijk wint de Ducato het altijd. Met name bij de enkele bronnen die ik tegenkom is er veel vee aanwezig.

Wandelen in het koele middengebergte

Op de zevende dag van de camperreis Sardinië staat er een wandeling door het Parco del Limbara op het programma. Hoewel het op 1350 meter hoogte aanzienlijk koeler is dan in de laagvlakte kies ik er toch voor om in de ochtend vroeg te vertrekken.

Een koele nacht

Een  prima nacht gehad. Heerlijk koel; ik hoefde niet eens de koelkast op gas te laten lopen vannacht. Ik word om ca. 7.00 uur wakker en de stilte om me heen is oorverdovend. Slechts vogels verstoren de stilte. Ik wil vandaag een van de wandelingen maken die ik thuis al had uitgestippeld door het Parco del Limbara.

Overigens: wat ben ik blij dat ik de autoroutes en wandelroutes thuis al voorbereid had. Ik hoef de TomTom of de GPS maar aan te zetten en ik kan gaan lopen of rijden. Niets geen gezoek naar het begin, niks geen gezoek naar parkeerplaatsen. Ik word er als een vorst naar toe geleid.

Vanwege de hitte (ook op 1350 meter) wil ik vroeg vertrekken. Na ontbijt vertrek ik naar het startpunt van deze wandeling dat slechts 7 km van hier verwijderd is. Daar aangekomen blijk ik, en dat verbaast mij niets, de enige parkeerder te zijn op het parkeerterrein. Logisch het is maandag, het is vroeg en het toeristenseizoen is nog niet begonnen.

De herinneringen aan D-day

Met de camperreis Normandië zijn we inmiddels aangekomen in het gebied waar de invasie van de geallieerden plaatsvond op 6 juni 1944. We bezoeken de indrukwekkende Amerikaanse begraafplaats bij Colleville sur Mer, het nabijgelegen Overlord museum en tenslotte de Batterie de Longues sur Mer. Daar vlak in de buurt vinden we aan zee onze overnachtingsplaats.

De invasiestreek

Als we ’s ochtends vroeg opstaan is het mooi helder weer. Het zal de hele dag zo blijven. Ten noorden van onze overnachtingsplaats Bayeux vond op 6 juni 1944 in de vroege ochtend de invasie van de geallieerden plaats. Die invasie verliep aanvankelijk niet zoals gehoopt was en kostte het leven aan meer dan 40.000 jonge soldaten. Uiteindelijk is de overwinning wel behaald. In het hele gebied wordt de herinnering aan deze tijd springlevend gehouden door tal van monumenten, gedenkplaatsen en musea. Wij willen er vandaag een paar bezoeken. Als we door de streek rijden raak ik ontroerd door de vele vredige dorpen die 75 jaar geleden de volle laag van het oorlogsgeweld over zich heen gekregen hebben.

Huishoudelijke zaken

Na het ontbijt gaan we eerst naar de plaatselijke Carrefour om eten in te slaan voor thuis. We richten ons met name op de vele visproducten (heel goede en goedkope garnalen) en de vele soorten kaas en paté’s. Het aanbod is onvoorstelbaar. Daarna nog even naar een servicepunt gereden om grijs en zwart water te lozen.

Op weg naar de Westkust en Inverary Castle

Vandaag, de 6^e dag van de camperreis Schotland, rijd ik richting westelijke kust. Ik rijd door een landschap dat de overgang vormt tussen het laagland en het hoogland. Veel afwisseling dus in het landschap. Bovendien bezoek ik het Inverary Castle het huis van de Duke of Argyll. Ik maak slechts een paar korte wandelingen want het weer is te wisselvallig en voor je het weet ben je doornat. Aan het einde van de dag vind ik weer een overnachtingsplaats met een fenomenaal uitzicht over Loch Tulla.

Als ik wakker word is er een strakblauwe hemel. De weer app bevestigt dat niet en voorspelt een grote hoeveelheid regen. Gisterenavond laat kwamen er op de overnachtingsplek nog twee bestelbusjes aan met 4 Amerikanen die Schotland ‘deden’. Net als ik waren ze onder de indruk van het almaar wisselende landschap. Ze reisden op een vrij primitieve manier: geen voorzieningen in de bestelbusjes. Gewoon je matrasje op de vloer leggen en in je slaapzak slapen. Simpeler kan het niet. Maar ik ben toch maar blij met mijn wat luxere uitvoering van mijn camper.

Op weg naar de westkust

Na het ontbijt ben ik op weg gegaan. Ik verlaat met enige spijt het gebied rond het prachtige Loch Thay. Ik rijd meer naar het westen omdat ik morgen het Isle of Mull wil bereiken. De route gaat grotendeels over A-wegen die goed te berijden zijn maar toch wel aan de smalle kant zijn. Vaak moet je tempo minderen als twee brede wagens elkaar passeren. De route gaat voor een gedeelte langs de westelijke oever van Loch Lomond. Een mooie route. Helaas zijn er onderweg maar weinig parkeerplaatsen om van de diverse uitzichten te genieten.

Pamplona en Roncevalles

Vandaag op de 82^e dag van de Camperreis Spanje bezoek ik Pamplona. Dat blijkt een heel welvarende maar vooral leuke stad te zijn. Ik heb er uren rondgewandeld. Daarna moesten er boodschappen gedaan worden. Vervolgens ben ik doorgereisd naar het noorden waar ik in de Pyreneeën, bijna aan de Spaans-Franse grens, een overnachtingsplek gevonden heb.

Pamplona

Ik wordt weer met mooi weer wakker en het zal de hele dag zo blijven. Vroeg in de ochtend rijd ik al naar Pamplona. Ik blijk daar dichter bij te zitten dan ik verwacht had. Dus binnen een kwartier sta ik op een parkeerplaats niet ver van het centrum. Bovendien blijkt dat ik hier ook water kan tanken en lozen.

Het eerste wat mij opvalt is dat de buitenwijken waar ik doorheen rijd geen van alle het karakter vertonen van een achterstandswijk. De wegeninfrastructuur lijkt pas nieuw aangelegd te zijn. Wat dat betreft maakt Pamplona totaal geen Spaanse indruk.

Pamplona (Iruña in de taal van Navarra) is uiteraard bekend van de Sanfermines waarbij stieren door de smalle straatjes gejaagd worden en mensen proberen om niet onder de voet gelopen te worden of op de horens genomen te worden. Protesten worden jaarlijks duidelijker geuit tegen deze dier- en mensonwaardige gebeurtenis