Door het Kars landschap van the Burren

Na een stormachtige nacht ben ik vanochtend relatief laat naar het interessante exhibition centre van Cliffs of Moher geweest. Daarna enkele kilometers naar het noorden gereden om daar door het merkwaardige landschap van the Burren te toeren. Het is een prachtige route door dit gedeeltelijk versteende landschap langs de kust. Waar ik kan (en dat is niet vaak) stop ik om dit landschap nader te verkennen. Ik kom door het leuke plaatsje Ballyvaughan en eindig tenslotte bij het megalitische monument Poulnabrone Dolmen. Daar zal ik ook vannacht verblijven. (45 km).

Storm

Het is een onrustige nacht geweest. Had ik bij de wandeling langs de Cliffs of Moher al moeite om overeind te blijven, vannacht is de wind nog meer aangetrokken: windkracht 7 met uitschieters naar 8 en 9. Dus ronduit storm. De camper stond te trillen op zijn wielen en het lijkt soms of hij om zal waaien maar daarvoor is hij te zwaar beladen aan de onderkant. Maar prettig is het niet. Ik zie op de app dat de storm uit het westen komt en ik sta met de neus van de camper richting zuid. De camper krijgt dus de volle laag aan de zijkant. Daarom draai ik de camper zodat hij met zijn neus vol in de wind staat. Dat helpt zeer zeker maar storm blijft storm. Rond 3.00 uur is de storm op zijn hoogtepunt en daarna wordt het iets rustiger.

Een natte wandeling in de Glen Inchaquin

In de ochtend maak ik een mooie wandeling door de mooie Glen Inchaquin. Na de lunch besluit ik om de vijfde route niet helemaal uit te rijden maar om naar het begin van de 6^e route te rijden. Het is een heel mooie rit langs de kust en door woest landschap. De dag besluit ik met een bezoek aan het Staigue Stone Fort. Ik blijf daar gelijk voor de overnachting. (81 km).

Over wel heel smalle wegen naar de Glen Inchaquin

Vanochtend al om 8.00 uur op pad gegaan. Wat een onrustige nacht dreigde te worden vanwege de aanwezigheid aan de haven van een druk bezochte pub, bleek erg mee te vallen. Braaf werd tegen middernacht de ‘last order’ uitgeroepen en rond 1.00 uur waren alle gasten vertrokken.

De rit naar Glen Inchaquin gaat over een mooie kustweg. In de vele zee inhammen blijken in het voorjaar veel walvissen te komen. Er staan veel borden welke walvissen je hier kunt spotten en in welke maanden.

Langs de zuidkust van Ierland

Vandaag maak ik een mooie rit langs de zuidkust van Ierland. Naast de landschappelijk zeer fraaie rit langs de kust en tal van idyllische havenplaatsjes, bezoek ik ook de mooie Timoleague Friary, de wel heel oude Drombeg Stone Ring, het indrukwekkende Heritage Center van Skibbereen met een uitstekende tentoonstelling over The Famine (de hongersnood van midden 19^e eeuw) en ik eindig de dag bij een zeldzaam binnenlands zoutmeer: het Lough Hyne. (77 km).

De Timoleague Friary

De overnachtingsplaats langs de baai was erg mooi. Ik kon vlak langs het water staan en had vanuit mijn bed een prachtig uitzicht over deze baai. Vandaag belooft het weer een stralende dag te worden. Gedurende de nacht was het bewolkt en heeft het geregend en was het dus helemaal niet koud. In de ochtend verdwijnen de wolken en wordt het een heel zonnige dag met temperaturen tot 20 graden.

Langs Romaanse kerken

Vanochtend op de eenendertigste dag van de camperreis Saradinië, de laatste kilometers gereden van de vijfde route. Ik kom o.a. langs de prachtige thermen in Fordongianus. Daarna via de snelweg grotendeels doorgereden naar het begin van de zesde route. Van die zesde route slechts enkele kilometers gereden en ik beland in een uiterst romantisch dorp Rebeccu. Daar zal ik ook de nacht doorbrengen en kan ik nog wat avondfoto’s maken van dit mooie dorp.

Onweer!!!

Vannacht heel slecht geslapen. Gisteren was het onbarmhartig heet en in de avond was er geen windvlaag te ontdekken. Dus de hitte bleef in de camper hangen. Rond 4.00 uur begon het te onweren. Slechts weinig regen. Maar de regen zorgde er wel voor dat de luchtdruk omlaag ging en er wind begon op te zetten. Eindelijk werd het koeler. Overdag gelukkig ook veel minder warm dan gisteren.

Op het Pinisola del Sinis

Op de negenentwintigste dag van de camperreis Sardinië bezoek ik de bekende opgravingensite van Tharros en het historisch museum van Cabras. Dan ga ik verder naar het noorden om een wandeling te maken door een van de droogmakerijen in Capo Mannu. Dat lukt niet helemaal. Onverrichter zaken rijd ik door naar San Leonardo de Siete Fuentes om daar te overnachten.

Gisteren

Graag wil ik, alvorens aan het dagverslag te beginnen, nog even iets vertellen over een ontmoeting gisterenavond. Na het avondeten zit ik nog wat in de avondkoelte naar muziek te luisteren als er een bestelbusje stopt die het langs de weg liggende terrein wil oprijden. Er stapt een uit de kluiten gewassen man uit en hij zegt me met woord en gebaar dat het prima is dat ik hier overnacht maar dat het plezierig zou zijn als ik een paar meter naar voren kan rijden zodat hij morgenvroeg met zijn landbouwvoertuig makkelijk het zandpad op kan rijden. Natuurlijk wil ik dat doen.

Hij blijft echter zonder te reageren luisteren naar de muziek en dan vraagt hij wat voor muziek dat is. Ik zeg hem dat het de Hongaarse Dansen zijn van Brahms. Hij luistert geboeid verder en hij vraagt mij na enige tijd of ik het voor hem wil opschrijven. Natuurlijk wil ik dat maar ik geef hem eerst een glas witte wijn. Als ik de titel en alles genoteerd heb en voor hem neerleg luisteren we nog samen zonder iets te zeggen naar 3 of 4 tracks. Zijn grote ronde hoofd deint zachtjes mee op de maat van de muziek. Dan zegt hij met een diepe zucht dat het prachtig is. Hij bedankt me voor de wijn en het papiertje en wenst me goede nacht en rijdt zijn terrein op.