Op het Pinisola del Sinis

Op de negenentwintigste dag van de camperreis Sardinië bezoek ik de bekende opgravingensite van Tharros en het historisch museum van Cabras. Dan ga ik verder naar het noorden om een wandeling te maken door een van de droogmakerijen in Capo Mannu. Dat lukt niet helemaal. Onverrichter zaken rijd ik door naar San Leonardo de Siete Fuentes om daar te overnachten.

Gisteren

Graag wil ik, alvorens aan het dagverslag te beginnen, nog even iets vertellen over een ontmoeting gisterenavond. Na het avondeten zit ik nog wat in de avondkoelte naar muziek te luisteren als er een bestelbusje stopt die het langs de weg liggende terrein wil oprijden. Er stapt een uit de kluiten gewassen man uit en hij zegt me met woord en gebaar dat het prima is dat ik hier overnacht maar dat het plezierig zou zijn als ik een paar meter naar voren kan rijden zodat hij morgenvroeg met zijn landbouwvoertuig makkelijk het zandpad op kan rijden. Natuurlijk wil ik dat doen.

Hij blijft echter zonder te reageren luisteren naar de muziek en dan vraagt hij wat voor muziek dat is. Ik zeg hem dat het de Hongaarse Dansen zijn van Brahms. Hij luistert geboeid verder en hij vraagt mij na enige tijd of ik het voor hem wil opschrijven. Natuurlijk wil ik dat maar ik geef hem eerst een glas witte wijn. Als ik de titel en alles genoteerd heb en voor hem neerleg luisteren we nog samen zonder iets te zeggen naar 3 of 4 tracks. Zijn grote ronde hoofd deint zachtjes mee op de maat van de muziek. Dan zegt hij met een diepe zucht dat het prachtig is. Hij bedankt me voor de wijn en het papiertje en wenst me goede nacht en rijdt zijn terrein op.

De Costa Verde

Op de zesentwintigste dag van de camperreis Sardinië ben ik vroeg opgestaan om van de koelte van de ochtend gebruik te maken bij een wandeling door de wandelende duinen. Daarna heb ik het mijnbouwmuseum bezocht. Vervolgens nog een 20 km naar het noorden gereden naar de kustplaats Porto Palma waar ik morgenvroeg een kustwandeling wil maken.

Wandelende duinen

Zoals met mezelf afgesproken sta ik vanmorgen om ongeveer 5.30 uur op om na ontbijt rond 6.00 uur te vertrekken voor een wandeling door het gebied van de wandelende duinen van de Costa Verde.

Wandelende duinen??? Ja, wandelende duinen. Het zijn duinen die vaak matig begroeid zijn en door de wind steeds de neiging hebben om op te schuiven. De wortels van de beplanting houden ze immers niet hun plaats. Ik heb wandelende duinen eerder meegemaakt in de zuidwest hoek van Spanje maar die waren niet zo spectaculair als hier. De duinen hier zijn vaak hoger dan 50 meter  en je ziet ze bijna als een zandlawine op je af komen.

De moeilijkheid voor wandelaars van wandelende duinen is dat, als de beschrijving van de wandelingen en de kaarten niet regelmatig geactualiseerd worden, de realiteit een heel andere kan zijn dan in de beschrijving of op de kaarten staat aangegeven.

Stadsbezoek Cagliari

Op de tweeëntwintigste dag van de camperreis Sardinië rijd ik naar Cagliari, de hoofdstad van Sardinië. Ik loop wat door de stad in een zinderende hitten en bezoek een verrassend goed museum: het nationaal archeologisch museum. Dat museumbezoek doet mijn visie op de Nuraghe-cultuur weer helemaal kantelen. In de middag rijd ik langs de zuidkust naar een werkelijk verbluffend mooie overnachtingsplek.

Herziening van ongenuanceerd oordeel

Gisteren was ik wellicht wat te cynisch over het verblijf op deze camping. Dat wil ik graag enigszins herstellen. Het gevreesde lawaai van grote luidsprekerboxen is uitgebleven en de bezoekers houden het ook rustig (op een voortdurend huilende peuter naast mij na).

De Murales van Orgosolo

Op de tiende dag van de camperreis Sardinïe reis ik door het mooie Parco Nazionale del Golfo di Orosei e del Gennargentu en begin ik met een bezoek aan Orgosolo dat bekend staat om zijn muurschilderingen: een verpletterende indruk!

Orgosolo

Als ik wakker word en ontbeten heb denk ik dat het een beetje een lala-dag wordt. Ik heb er in ieder geval geen hoge verwachtingen van. Maar zoals zo vaak het geval is bij mij blijkt het tegenovergestelde het geval te zijn. Nadat ik ontbeten heb en de camper aan kant gebracht heb vertrek ik van deze mooie overnachtingsplek, onder begeleiding van het geklepel van de bellen van de geiten, naar Orgosolo een paar kilometer verderop. Hier wil ik de muurschilderingen bekijken waarvoor dit dorp bekend staat.

Bayeux

De laatste dag van deze korte Camperreis Normandië is al weer aangebroken. We bezoeken in de ochtend de kathedraal van Bayeux en het museum La Tapisserie de Bayeux dat hoog op mijn verlanglijst staat om te bezoeken. Tegen het einde van de middag rijden we terug naar Mechelen waar we rond 24.00 uur aankomen.

De kathedraal van Bayeux

Het wordt weer een mooie dag. Ook al is het koud, de zon schijnt volop. We willen de ochtend nog wat dingen bekijken alvorens naar Mechelen terug te keren. Na het ontbijt rijden we in een half uurtje terug naar Bayeux waar we rond 10.00 uur aankomen. Het is zondag en het is dus stil in de stad en het is makkelijk om een parkeerplaats te vinden. We willen het museum La Tapisserie van Bayeux bezoeken waar het wereldberoemde en door Unesco erkende werelderfgoedstuk te zien is: Het Tapis de Bayeux. Maar voordat we het museum bekijken komen we langs de kathedraal en daar lopen wij naar binnen.