De eerste kilometers in Joyce’s Country

Vandaag leg ik de laatste kilometers af in The Burren. Daarna moet ik langere tijd over een snelweg rijden naar de volgende route op weer een noordelijker schiereiland. Ik rijd daar de eerste kilometers van route 9 in de buurt van Galway. (166 km).

Afscheid van de The Burren

Ik heb vannacht uitstekend geslapen waarschijnlijk omdat ik de nacht daarvoor bijna niet kon slapen door de storm. Als ik wakker word regent het en het zal de rest van de dag ook veel regenen. Maar er is goed nieuws: de komende dagen wordt het weer aanzienlijk beter. Morgen krijgt het weer zelfs het waarderingscijfer 8 in de weerapp.

Een natte wandeling in de Glen Inchaquin

In de ochtend maak ik een mooie wandeling door de mooie Glen Inchaquin. Na de lunch besluit ik om de vijfde route niet helemaal uit te rijden maar om naar het begin van de 6^e route te rijden. Het is een heel mooie rit langs de kust en door woest landschap. De dag besluit ik met een bezoek aan het Staigue Stone Fort. Ik blijf daar gelijk voor de overnachting. (81 km).

Over wel heel smalle wegen naar de Glen Inchaquin

Vanochtend al om 8.00 uur op pad gegaan. Wat een onrustige nacht dreigde te worden vanwege de aanwezigheid aan de haven van een druk bezochte pub, bleek erg mee te vallen. Braaf werd tegen middernacht de ‘last order’ uitgeroepen en rond 1.00 uur waren alle gasten vertrokken.

De rit naar Glen Inchaquin gaat over een mooie kustweg. In de vele zee inhammen blijken in het voorjaar veel walvissen te komen. Er staan veel borden welke walvissen je hier kunt spotten en in welke maanden.

Wandelen op Dursey Island

Vanochtend regent het hard. De app geeft aan dat het in de middag droog wordt. Daarom draai ik het programma voor vandaag om en ga ik in de morgen naar het Copper Mine Museum en zal ik in de middag op Dursey Island gaan wandelen. (58 km).

Copper Mine Museum

Ik rijd rond 9.00 uur weg en in een half uur ben ik in Allihies waar het Copper Mine Museum is gevestigd. Allihies is een leuk plaatsje dat er heel vrolijk uitziet met vrijwel alleen maar woningen in pastelkleuren. Ik loop er wat rond en maak er wat foto’s voordat ik het museum bezoek.

Naar het westelijkste puntje van Ierland

Vandaag gaat de route verder over de schiereilanden in het zuidwesten van Ierland. Het is niet de mooiste route en weinig spectaculair. Ik rijd naar Mizen Head Fog Signal Station om daar, op het uiterst westelijk punt van Ierland, het mistwaarschuwingssysteem aan de ruige kust te bekijken. Vervolgens rijd ik de route verder naar Durrus. In de kleine vissershaven vind ik mijn plek voor de overnachting. (86 km).

Niet zelfstandig nadenken svp

Ik had gedacht dat ik vannacht op een rustige overnachtingsplek zou staan omdat er aan het einde van de weg naar Lough Hyne alleen maar heel smalle wegen te vinden waren. Daar kom ik bedrogen uit want die smalle weggetjes zijn slechts heel kort waarna ze weer breder worden. Het blijkt een doorgaande route te zijn naar het achterland.

Toch goed geslapen en vanochtend om 8.30 uur vertrokken. Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik door mijn tochtje naar Lough Hyne flink van de route afgeweken was. Dus toen ik de TomTom aanzette en mijn route instelde meende ik dat dat niet goed was en dat ik eerst terug naar Skibbereen moest. Ook daar vergiste ik me weer flink. Het bleek namelijk dat Lough Hyne in mijn route opgenomen was en dat ik helemaal niet terug hoefde naar Skibbereen. Zo zie je maar: zelfstandig nadenken kun je beter niet doen dat leidt alleen tot verwarring (althans bij mij).

Op weg naar de kust

De achtste dag van de camperreis Ierland brengt me weer naar de kust toe. Ik rijd eerst nog het laatste stukje van route 3 naar de Rock of Cashel. Daarna rijd ik door een mooi landbouwgebied over weer zeer smalle weggetjes naar het zuiden  om uiteindelijk bij Kinsale route vier te beginnen langs de Atlantische kust. Het is een lange rit geweest vandaag dus bij een van de eerste uitzichtpunten over de Atlantische Oceaan geef ik me maar al te gemakkelijk over om die plek maar als overnachtingsplaats uit te kiezen. (156 km).

Rock of Cashel

Ik word relatief laat wakker en het lijkt vandaag weer mooi weer te worden. Veel opklaringen en temperaturen tot 20 graden. Na ontbijt en afwas vertrek ik naar de Rock of Cashel waar ik rond 9.30 uur aankom. Deze rots speelde in de vierde eeuw al een grote rol als residentie van de Koningen van Munster. Sint Patrick zorgde er voor dat deze koningen tot het christendom bekeerd werden en kroonde ze waardoor deze koningen zowel een wereldlijke als een geestelijke macht bezaten.