Een wonderbaarlijke genezing in de Douro vallei

Vandaag is het de laatste dag dat ik door het dal van de Douro en haar zijrivieren rijd. Na een prachtige route kom ik in Lamego aan. Daar bezoek ik de bedevaartskerk de Igreja Nossa Senhora dos Remédos. Dan rijd ik iets meer naar het noorden om in Peso da Regua het Museo Douro te bezoeken en dan is het al weer tijd om in Via Real mijn overnachtingsplaats te zoeken. (133 km).

Ontbijt aan de Tua

Als ik wakker word is het half bewolkt en het wordt ook (gelukkig) iets minder warm. Ik ben nog niet helemaal aan de 30⁰ C gewend. Rond 8.00 uur zit ik al op deze prachtige plek met uitzicht op de Rio Tua voor de camper mijn ontbijt op te eten. Het is paaszondag en er is nog minder verkeer op de weg dan de afgelopen dagen.

Een wonderbaarlijke genezing van mijn laptop

Ik ga in de regenachtige ochtend naar Braga om deze mooie stad te bezoeken. Dan keer ik terug naar Bom Jesus do Monte in de hoop dat het weer opklaart en ik alsnog de ‘kruisweg’ kan beklimmen. (16 km).

Vanochtend wakker geworden bij stralend weer: stralend van de regen in dit geval. Het lijkt me niet verstandig om nu omhoog te lopen naar de Bom Jesus do Monte want het uitzicht zal niet heel erg mooi zijn. Dus besluit ik  om vanochtend naar Braga te reizen. Dat is slechts een tochtje van 5 kilometer.

Braga

Braga is een stad van ruim 100.000 inwoners. De stad maakt een jonge indruk. Dat zal waarschijnlijk wel komen door de aanwezigheid van een universiteit. Maar eveneens noemt de stad zich het christelijk middelpunt van Portugal. Door het relatief grote aantal inwoners maakt de stad een mondaine indruk. Maar tegelijkertijd heeft de stad een klein historisch centrum. Ook hier loop je weer in een kwartier tijd van west naar oost en van zuid naar noord.

Ik kan half op de stoep geparkeerd de camper kwijt aan de Avenida Central niet ver van het Praca da Liberdad. Goedgekeurd door de plaatselijke parkeerwachter. Daarna kom ik langs het toeristenburo en ik neem de gelegenheid te baat om er te informeren over de aanwezigheid van een  computerwinkel om het probleem van mijn trage en soms weigerachtige internet te verhelpen. Na enig nadenken wordt ik verwezen naar het bedrijfje dat het systeembeheer van dit toeristenburo voor zijn rekening neemt. Ik kan daar echter pas na 11.00 uur terecht.

Dublin nog een keer

Vandaag breng ik weer in Dublin door met een bezoek aan de tentoonstelling over The Book of Kells, de wereldberoemde Long Room van de bibliotheek van het Trinity College en een bezoek aan The National Gallery. De foto’s in het blog van vandaag zijn niet heel goed. Ik moest ze dan ook onder niet ideale omstandigheden maken. (36 km)

Naar Dublin

Als ik wakker word regent het weer eens keihard. Als het aan het einde van de ochtend droger wordt neem ik weer de bus naar het centrum van Dublin.

De bus doet over ca. 12 km. ongeveer een uur. Het verkeer in en om Dublin is vrij chaotisch. Er zijn steeds meer files naarmate ik de stad nadert. In Dublin zelf is het kruip door sluip door om op je bestemming te komen ondanks het feit dat bijna alle straten eenrichtingverkeer kennen. Maar een oude stad als Dublin is  niet op dit grote verkeersaanbod afgestemd. Echter niemand maakt zich er erg druk om. Geen agressie, geen getoeter, geen nerveus verkeersgedrag. Het zal wel gewenning of het karakter van de Ier zijn. Of beide.

Wat me opvalt, en het tekent weer de vriendelijkheid en de wellevendheid van de Ier, is dat iedereen die uitstapt  uit een bus (en dat is vijf meter van de chauffeur verwijderd), de chauffeur met stem en gezwaai bedankt alsof het een vriendendienst betreft.

Veel regen dus binnenblijven

De weersvoorspellingen zijn uitgekomen. De hele dag regent het hard; er valt nog meer water naar beneden dan gisteren. Ik rijd over overstroomde wegen en langs heuvels die water uitbraken waar dat maar mogelijk is. De eerste belangrijke stop is bij Westporthouse waar een Georgian landhuis te bezoeken is. Helaas, ik merk ter plekke dat het gesloten is in verband met restauratie. Vervolgens rijd ik door naar Turlough waar een ‘filiaal’ van het National Museum of Ireland is gevestigd en gericht is op het landleven. Zeer de moeite waard. Daarna op zoek naar een overnachtingsplek die ik vind in het plaatsje met de bijzondere naam Ballyvickmaha. (98 km).

Overstromingen

Ik word wakker van het geraas van de regen op het dak van de camper. Dat zal vrijwel de hele dag zo blijven. Door de vele regen van de afgelopen dagen is de grond volledig vezadigd met als gevolg dat het water van de heuvels af gutst, wandelpaden zijn rivieren geworden, gaten in de heuvels die wel spuigaten lijken, meren die overstromen en lagere gronden die onder water komen te staan.

Door de Connemara

Vandaag reis ik door de Connemara. Ik bezoek eerst het leuke vissersplaatsje Roundstone en moet daar van een visser een heel verhaal aanhoren over de beperkende maatregelen van de EU voor de visserij. Dan rijd ik door naar Clifden de belangrijkste plaats van de Connemara. Weer een leuke stad waar ik gelukkig mijn gebroken telefoonkabel kan vervangen. Een mooie kustweg brengt me uiteindelijk in het Connemara National Park waar ik met mooi weer een wandeling maak. Tenslotte rijd ik door naar de bijzondere Kylemore Abbey en daarna rijd ik nog een paar kilometer naar Lough Inagh waar ik een overnachtingsplaats vind aan de rand van het meer. (87 km).

Roundstone en de visserij

Ik rijd vanochtend eerst verder naar het westen en moet daarvoor eerst door een kaal en ruig gebied reizen.