Door de Monte Tonneri

Ik rijd vandaag op de dertiende dag van de camperreis Sardinië weer iets naar het noorden. De route gaat door het vrij kale grondgebied met zijn vele kuddes koeien en geiten. Daarna kom ik in een tegenovergesteld landschap: Veel bos en veel groen. Ik bezoek onderweg de Nuraghe Ardasai en heb een wat teleurstellende lunchpauze. Ik eindig de dag bij een brug over de Riu Calaresu. Morgen begint mijn wandeling hier.

Spatten op de ruiten

Als ik wakker word rond 7.00 uur blijkt het vannacht licht geregend te hebben. Niet veel maar toch… Het is behoorlijk wat afgekoeld voor zolang als het duurt.

Gisterenavond nog pogingen gedaan om de sterrenhemel te fotograferen. Mijn eerste poging. Helaas was er ¾ maan dus er was veel te veel licht. Toch geprobeerd en alles rond de regel van 500 in de praktijk gebracht. Maar ik moet de regel flink naar beneden bijstellen. Als ik de regel toepas lijkt het wel of de foto’s overdag genomen zijn. Volgende keer maar weer meer uitproberen.

Op weg naar de Monte Tonneri

Ik rijd het droge en kale gebied door waar alleen maar aan veehouderij gedaan schijnt te worden. Overal koeien en geiten op de weg. Ik merk dat er flinke verschillen zitten in karakter van de diverse kuddes. Er zijn kuddes die al wegrennen als ze je zien aankomen. Maar er zijn er ook die gewoon blijven liggen met een blik van ‘probeer me hier maar eens weg te krijgen’. Maar uiteindelijk wint de Ducato het altijd. Met name bij de enkele bronnen die ik tegenkom is er veel vee aanwezig.

Te heet om ook maar iets te doen.

De temperatuur komt vandaag op de twaalfde dag van de camperreis Sardinië ruim boven de 30⁰C uit. Zelfs in de heuvels zal het niet koel genoeg zijn om ook maar iets te ondernemen. Ik beperk me vandaag op de twaalfde dag van de Camperreis Sardinië dan ook maar tot een paar kilometer verder reizen en benzine tanken.

Geen nieuws

Gerard vertelde me ooit zich dood te ergeren aan de vaak onbenullige berichten in kranten. Waarom moet iedere dag een vast aantal pagina’s gedrukt worden. Hij had een ander business model in zijn gedachten: Druk alleen relevant nieuws af en als er geen relevant nieuws is dan laat je slechts 1 pagina uitkomen met als kop: ‘Vandaag is er geen nieuws’. Briljant!

Wel Gerard ik kan aan je wens voldoen:

VANDAAG IS ER GEEN NIEUWS

Nou ja toch wel een beetje nieuws. Er is dan wel geen opzienbarend nieuws maar er gebeurt toch van alles.

Naar de Barbagia Seulo

Op de elfde dag van de Camperreis Sardinië verlaat ik, na een mooie ochtendwandeling, het Parco Nazionale di Orosei e del Gennargentu om door te reizen naar de streek Barbagia Seulo. Dit is een veel minder groen landschap waarbij de hele bevolking wel lijkt te werken in de schapen en geitenhouderij. Voordat ik mijn overnachtingsplek vind bezoek ik nog een oude tempel: Tempio domu e Urxia.

Ochtendwandeling; achter de schapen aan.

Ik maak vanochtend een ongeveer drie uur durende wandeling langs de Monte Texile nabij Aritzo. Als ik bij het begin van de wandeling het pad wil inslaan waar de route begint, is mij een schaapsherder voor die met zijn honden en schapen naar een nieuw weidegebied gaat.

De Murales van Orgosolo

Op de tiende dag van de camperreis Sardinïe reis ik door het mooie Parco Nazionale del Golfo di Orosei e del Gennargentu en begin ik met een bezoek aan Orgosolo dat bekend staat om zijn muurschilderingen: een verpletterende indruk!

Orgosolo

Als ik wakker word en ontbeten heb denk ik dat het een beetje een lala-dag wordt. Ik heb er in ieder geval geen hoge verwachtingen van. Maar zoals zo vaak het geval is bij mij blijkt het tegenovergestelde het geval te zijn. Nadat ik ontbeten heb en de camper aan kant gebracht heb vertrek ik van deze mooie overnachtingsplek, onder begeleiding van het geklepel van de bellen van de geiten, naar Orgosolo een paar kilometer verderop. Hier wil ik de muurschilderingen bekijken waarvoor dit dorp bekend staat.

Op weg naar route 2

Door de voortdurende hitte heb ik dan toch maar besloten om het weer hoger op en koeler te gaan zoeken op deze negende dag van de camperreis Sardinië. Het is weer een half hoog gebergte met aangenamere temperaturen. Ik moet ongeveer 120 km reizen maar laat me onderweg vele keren afleiden om van uitzichten te genieten en om een bezoek te brengen aan heel bijzondere graven.

Ochtendbad

Ik heb niet zo goed geslapen en ben al om 7.00 uur wakker. Omdat ik toch niet meer inslaap sta ik op, trek mijn zwembroek aan en loop de 50 meter naar het strand en duik de heerlijk koele zee in. Thuis vrees ik altijd een koude douche en hier spring ik er vanzelf in. Het is heel verkwikkend en ik ben de enige op het strandje. Als ik na een uur uit zee kom en me sta te drogen in de zon komt er een leeftijdsgenoot langs die al joggend een schijnbaar dagelijks vast parcours aflegt.

Ik vraag of hij zijn dagelijkse oefeningen doet en met een meewarig gezicht zegt hij Ja. Het is duidelijk: hij heeft er niet veel zin in maar vindt dat het toch moet gebeuren. Ik vertel hem met horten en stoten mijn min of meer gelijke ervaringen. ‘Ja’ zegt hij, ‘oude auto’s hebben meer onderhoud nodig en oude mensen ook.’ En hij vertrekt weer door rechtsomkeert te maken.

Ik ruim de camper een beetje op, douche me om van het zoute water af te komen en rond 9.00 uur vertrek ik. Het was niet zo een heel mooie plek maar de nabijheid van zee maakt veel goed.