30.000 jaar terug in de tijd

De route van vandaag leidt langs de noordkust van Spanje. Onderweg maak ik een stop bij de Grotten van Altamira. Daarna reis ik door naar Ballota. Ik heb vandaag Portugal nog niet bereikt. Nog enkele tientallen kilometers te gaan. Morgen dus maar. (347 km).

Reis door het Noorden van Spanje

Vandaag reis ik vanuit het Baskenland via Cantabrië en Asturias naar Galicië. Het is een mooie route met een bergachtig en groen landschap.  Aan de rechterzijde uitzicht op de Golf van Biskaje en aan de linkerkant de besneeuwde bergen van de Picos Europas. Bovendien is het een prima autoweg en het is niet heel erg druk met uitzondering van de omgeving van Bilbao.

Geen pelgrim maar wel een pelgrimsovernachting

Weer een lange autoreis vandaag. Redelijk vroeg uit Dompierre vertrokken naar het zuiden. De reis gaat door Les Landes en als ik voorbij Bayonne ben kom ik in het mooie Baskenland terecht. Rond 18.00 uur vind ik mijn overnachtingsplek bij een klooster waar ik hartelijk wordt uitgenodigd om op de kleine parkeerplaats de nacht door te brengen. (454 km).

Vooraf

Ik ben in een hevig gevecht gewikkeld met de software op mijn computer. De software die ik voor mijn blog en foto’s gebruik is aanzienlijk veranderd. En dat stelt me soms voor problemen die ik niet helemaal begrijp. Ik heb er ook niet veel zin in om hier lang op te studeren. Dus de dagverslagen zijn wellicht niet zoals je gewend bent.

Libourne

Het was vannacht inderdaad veel minder koud dan gisteren. Maar de prijs die je daarvoor betaalt is een bewolkte hemel. Nadat ik bij een supermarkt getankt heb gaat het weer verder over de péage in de richting van Bordeaux. Ik ken de drukte rond Bordeaux en denk er verstandig aan te doen om een kort omweg te maken via Libourne. Dat schijnt een leuk stadje te zijn in de vorm van een bastide. Ik ben benieuwd.

Kerkbezoek en autoweg

Vandaag bezoek ik de kathedraal van Chartres en voor de rest is het een lange reisdag. Ik overnacht ca. 100 km ten noorden van Bordeaux. (539 km).

Koude nacht

Het heeft vannacht flink gevroren. Maar met een dubbel dekbed en een muts op mijn hoofd heb ik het goed warm kunnen houden. In de  ochtend word ik wakker met herinneringen aan de jaren ’50: grote en dikke ijsbloemen op de ruit en waar ik geademd heb op het dekbed is het bevroren. Vond je dat vroeger in de winter de normaalste zaak van het leven, door onze luxe van tegenwoordig is het heel bijzonder.

Na de camper opgewarmd en ontbeten te hebben ben ik vertrokken naar de binnenstad van Chartres. Ik had het idee dat het een vrij grote stad was. Maar gisteren op de overnachtingsplaats waar ik aan de rand van een weiland stond zag ik de torens van de kathedraal relatief dichtbij. Het bleek dat het dan ook maar 20 minuten lopen was van de overnachtingsplaats naar de kathedraal. Maar wat was het koud: vorst en een behoorlijk stevige wind.

Over de snelwegen naar Chartres en Putin in mijn hoofd

De eerste reisdag brengt mij naar Chartres. Ik wil daar de bekende glas in lood ramen van de kathedraal bezoeken. Ik heb ze behalve op foto’s nog nooit in het echt bekeken. Op weg naar Portugal kom ik er vlak langs. Voor de rest is het geen heel opwindende dag. Snelweg, snelweg, snelweg… (495 km).

Een gewonde camper

De afgelopen dagen is de camper voor een kleine beurt bij de garage geweest en is er een beschadiging gerepareerd. Ik had in Sardinië een grote kei aangereden die verborgen was achter een bos varens in de berm met als gevolg dat er een groot gat in de hoek van de wooncabine was ontstaan. Dat onderdeel leek eenvoudig te bestellen en te monteren te zijn. Maar toen we de prijs van het onderdeel hoorden (meer dan 800 Euro ex montage) trok ik toch een beetje bleek weg. Ook mijn reparateur vond het belachelijk. Een stuk 180 graden gebogen plastic van nog geen meter hoog en ca. 30 cm breed! Dat was de beroepseer van André, de reparateur, te na. Hij bood aan om het voor nog geen kwart van de prijs zelf te repareren door een stuk aluminium in de gewenste vorm te buigen en vast te maken, te kitten en te spuiten. Het ziet er nu weer prima uit. Een camper met een soort pleister.

Portugal; de voorbereiding

Met grote onzekerheid over de oorlog in Europa en onze Corona-toekomst ben ik toch maar weer begonnen om een volgende reis voor te bereiden. Het was de keuze tussen Sicilië en Portugal. Het is tenslotte Portugal geworden.

Reisdoel Portugal

Portugal ken ik nog niet. Ik heb de grens met nog geen meter ooit overschreden en ik kan me zelfs niet herinneren dat ik er ooit met een vlucht overheen gevlogen heb. Nu wil ik dan toch eens eindelijk Portugal bereizen. Er zijn daar tal van redenen voor.

In de eerste plaats is daar natuurlijk het mooie klimaat, vooral in het voorjaar. Daarnaast vind ik het interessant om iets meer te leren over de vermenging van de Christelijke en Moorse cultuur. En dan is er nog zoiets vaags als de volksaard van de Portugezen: een mooi klinkende taal (ook al spreek ik geen woord Portugees), het melancholieke gevoel van de Saudade die zo mooi in de Fado naar voren komt, een muziek die mij zeer na staat.

Tenslotte heb ik ook veel bewondering voor de Portugezen, over de wijze waarop ze in 1974 geweldloos het bewind van Salazar omver wisten te gooien gedurende de Anjer revolutie. Niet alleen het eigen belang was een belangrijke drijfveer voor de Anjerrevolutie. Ook het koloniaal beleid dat destijds  door de junta werd gevoerd in de vele Portugese koloniën was een belangrijke aanzet tot de revolutie. De Portugezen hebben zich daarna manmoedig en succesvol door diverse economische crisissen weten heen te slaan. En ook al zijn ze er nog niet er zijn veel aspecten te onderkennen waardoor Portugal voor mij een mooi voorbeeld is van een ondernemende stabiele en springlevende jonge democratie waar het neoliberalisme nog niet de overhand heeft gekregen  maar de sociaal democratie nog springlevend is.