Terug in de tijd: 35.000 jaar geleden

Het wordt een topdag vandaag met veel afwisseling. In de ochtend neem ik deel aan de terreinexcursie van het Archeologische Park in de Coa vallei. Daarna bezoek ik het fenomenale museum van dat park. Na de lunch rijd ik in zuidwestelijke richting de prachtige Douro vallei binnen. Bij een tussenstop ontmoet ik Antonio Pina en Isabel Ferreira uit Porto. We hebben een lang gesprek. Daarna trek ik het achterland van de Douro vallei in om tenslotte daar een prachtige overnachtingsplek te vinden aan de rand van een rivier. (77 km).

Terreinexcursie naar het Archeologische Park in de Coa vallei

Ik had gisteren al deze excursie geboekt in het Archeologische Park in de Coa vallei. Om 9.00 uur moeten we aanwezig zijn en de groep bestaat uit vier Fransen en ikzelf. Engels blijkt voor geen van ons een probleem te zijn. Tijdens een welhaast soort dodenrit over heel smalle weggetjes met de landrover komen we uiteindelijk aan bij het gebied dat we gaan bekijken: de Canada do Inferno.

Inferno is niets te veel gezegd. In de zomer lopen de temperaturen hier op tot vaak boven de 45⁰ C. En het is dus zeker voor oudere mensen niet aan te bevelen in de middag deze excursie uit te voeren.

De gids, Rui, is in het dagelijks leven een sportleraar op een middelbare school maar in zijn vrije tijd is hij geïnteresseerd in archeologie en werkt hij als vrijwilliger voor het museum.

De landhuizen van Ierland

Twee bekende landhuizen van Ierland staan op het programma van vandaag. Ik rijd de laatste 150 km door Ierland. Ik bezoek in de ochtend Powerscourt House and Gardens en in de middag Rossborough House. Daarna rijd ik door naar de haven in Rosslare om in te checken voor de ferry. (219 km).

Powercourt House

Vandaag moet ik pas rond 19.00 uur inchecken voor de ferry naar Cherbourg. Dat geeft mij de gelegenheid om nog een klein gedeelte van een ooit geplande maar nooit gereden route te rijden. Ik vertrek ruim na het spitsuur vanuit Dublin om de files te vermijden. Rond 11.00 uur kom ik aan bij Powerscourt House and Gardens. Het huis dateert al uit de 13e eeuw maar is in de 18e eeuw in Palladijnse stijl zodanig verbouwd dat er van het oude huis niets meer is terug te vinden. Momenteel wordt er alles aan gedaan om het landgoed exploiteerbaar te houden door bundeling van tal van activiteiten: een hotel, een golfbaan, een restaurant, winkels, een destilleerderij, een tuincentrum en de bekende publiek toegankelijke tuinen en waterval.

The Giant’s Causeway

Vandaag rijd ik een groot stuk van de Giant’s Causeway en bezoek daarbij uiteraard The Giant’s Causeway zelf. Het is een bijzondere gelaagde structuur van basaltsteen. Het kostte enige moeite en ergernis om een toegangskaart te krijgen. Vervolgens rijd ik een paar kilometer door naar Carrick a Rede, een vissersplaats waar al sinds jaar en dag een touwbrug voor de vissers is gemaakt om hen toegang te geven tot de zalmvisgronden. Tenslotte rijd ik een stuk naar het zuiden omdat ik morgen in Dublin wil zijn. (103 km).

De basaltstenen pilaren

Vanaf mijn overnachtingsplek in Bushmills is het slechts 3,5 km rijden naar The Giant’s Causeway. Ik had me voorgenomen om laat in de ochtend te vertrekken omdat er daarvóór heel veel regen voorspeld werd. Maar het zit me mee en al rond 10.00 uur houdt het op met regenen en ik kan dus vertrekken.

The Giant’s Causeway is een wereldberoemde bijzondere basalt formatie die bestaat uit 4-, 5-, 6-, 7- of 8-zijdige pilaren die vele tientallen meters lang kunnen zijn. Het is zo uniek dat het door UNESCO is opgenomen in de werelderfgoedlijst.

De mooiste kust van Ierland (volgens mij en tot nu toe)

Vanochtend word ik op een bijzondere manier wakker gemaakt. Daarna reis ik naar Belmullet alwaar volgen William een goed computerbedrijf zit voor de reparatie van mijn laptop. Terwijl de reparateur bezig is reis ik door naar Dun Briste, wederom op suggestie van William. De omstandigheden zijn zo gunstig dat er een goede kans is om het noorderlicht te zien. Dat zie ik helaas niet maar de kusten en de kliffen zijn adembenemend. Ik bezoek ook nog Ceide Fields, een megalitische opgravingssite. Daarna rijd ik weer terug naar Belmullet om daar de gerepareerde computer weer in ontvangst te kunnen neme. (202 km).

Wakker gemaakt door een filmregisseur

Ik word rond 8.00 uur uit mijn slaap gerukt door een armada aan auto’s, trucks en mensen op mijn overnachtingsplek. Snel de kleren aangeschoten om te zien wat er aan de hand is.
Als ik de verduisteringsschermen omhoog schuif zie ik een ambulance staan en men is bezig om tal van vrachtwagens uit te laden. Veel mensen staan American-size koffiebekers leeg te drinken. Er komt een man naar mijn camper toe en klopt op de deur.

The deserted village of Achill Island

Vandaag laat op weg gegaan omdat ik gisteren tot ver in  de avond tevergeefs bezig  ben geweest met het herstellen van de computer. Vanmorgen ben ik naar the deserted village nabij Doogort gereden. Een indrukwekkende ervaring! Lang gesproken met een lokale inwoner die heel veel van de geschiedenis wist en illustratief de verbinding kon leggen tussen de ‘kleine’ geschiedenis van individuele personen en de ‘grote’ geschiedenis van Ierland. Daarna de hoognodige boodschappen gedaan en na wat huishoudelijke klussen was de dag al weer voorbij. (53 km).

Computerproblemen

Als ik pas rond 8.30 uur wakker word blijkt het een stralend heldere dag te worden. De temperaturen lopen op tot boven de 16 graden C. Gisteren nog pogingen gedaan om de computer te herstellen na een automatische update. Dat is niet erg goed gelukt, of liever gezegd helemaal niet gelukt. Om een betrouwbare reparateur te vinden heb ik contact opgenomen met William die ik eergisteren heb leren kennen. Hij heeft mij vanochtend een adres gegeven van een bedrijf waar hij zelf goede ervaringen mee had. Het komt goed uit dat dat bedrijf niet al te ver van de volgende route verwijderd is. En twee dagen zonder computer heeft eigenlijk alleen het nadeel dat de blog niet beschikbaar is met de nieuwe berichten. Morgenvroeg gelijk maar bellen om een afspraak te maken.