Dag 36: Van Rijksgrens Noorwegen Smavatnan naar Ballangen

Even naar Noorwegen

Vandaag ga ik eerst naar het natuurpark Ebisko om er een wandeling te maken. Daarna reis ik door naar de grens met Noorwegen en rijd richting Narvik. Van daaruit is er de fraaie route naar het zuiden die ik 10 jaar geleden eerder gedeeltelijk heb gereden (120/6.146 km).

Natuurpark Ebisko

Vanochtend weer vroeg opgestaan. Ik lees net de weersverwachtingen omdat er beloofd was dat het na het weekend koeler zou worden maar dat hebben ze met een halve week maar uitgesteld. Een geluk is dat ik in de hogere regionen verblijf en dat scheelt al snel een paar graden.

Ik rijd een paar kilometer terug over de Noors/Zweedse grens om naar het Natuurpark Abisko te gaan. Ik kom daar al om ca. 8.00 uur aan. En toch is het al behoorlijk druk. Dat heeft waarschijnlijk met de zucht van de Zweden te maken om de vrije tijd bij voorkeur in de buitenlicht door te brengen. En het is nu weekend. De fietsenrekken worden op de auto gebonden, de bagagekoffer wordt op het dak van de auto vastgemaakt en zo nodig wordt er nog een aanhangwagen aan gekoppeld om boot of kano te vervoeren. En het is niet aan één generatie of levenswijze gebonden. Werkelijk alle type mensen zie ik actief worden. Zelfs een meisje waarvan je denkt dat ze net een lijntje opgesnoven heeft, sjort nu een zware rugzak om haar schouders en is klaar voor een stevige hike. Prima!!!

Ik loop eerst naar de zgn. canyon. Wel, het is niet bepaald de Grand Canyon, maar het is zeer de moeite waard om daar omheen te lopen. Vallend water is altijd fascinerend. Daarna loop ik met een omweg naar de andere kant van de weg die het park doorsnijdt en kom dan uit bij een soort Sami Camp waar tal van woon- en werkgebouwtjes zijn neergezet.

Er zijn woonvoorzieningen die geschikt zijn om tijdens de trek mee te nemen achter de kudde aan. Die bestaan uit palen en tentdoek. Maar er zijn ook voorbeelden te vinden van permanentere voorzieningen die niet meegesjouwd worden maar blijven staan tot het seizoen dat ze er terugkeren. Er zijn geraffineerde oplossingen gevonden om voedsel op te slaan zonder dat dieren het weg kunnen roven.

 

Remproblemen

Na twee uur ben ik terug bij de camper en ga dan weer de weg op om richting Narvik te rijden. De omgeving wordt bergachtiger naarmate we Narvik naderen. Maar dan is het ineens schrikken want mijn rem doet het veel minder goed dan normaliter het geval is. Ik moet de rem flink en bij herhaling indrukken om enig remeffect te sorteren. Gelijk maar aan de kant gaan staan. En dan betaalt zich het voordeel uit om in een oudere auto te rijden die niet van de elektronica aan elkaar hangt.

Op internet vind ik dat er tal van oorzaken zijn die de remproblemen veroorzaken en die niet-digitaal op te lossen zijn. Er zijn vele opties die ik allemaal controleer: niets aan de hand. En dan uiteindelijk (natuurlijk) de laatste optie blijkt mijn probleem te zijn. Ongemerkt met de handrem erop doorgereden en een vastzittende remklauw kan ook een van de oorzaken van de remstoring zijn. Ik wacht een half uur en probeer dan even uit op een parkeerplaats of het probleem verholpen is. Dat blijkt het geval te zijn. Hij remt weer prima maar voor de zekerheid maandag maar gelijk even alles laten controleren.

Langs de kust van de Noorse Zee

Ik rijd weer voorzichtig langs een mooie route naar het zuiden.

De route leidt langs de Noorse Zee en langs het begin van de prachtige Lofoten die ik tien jaar geleden bereisde. De kust toont alle verschijnselen dat er sprake is van getijden. Ik rijd immers langs de Noorse Zee. Dus heel anders dan in Zweden waar bij de vele meren getijden geen rol spelen. Ondanks de zondag is het toch vrij stil op de weg. Ik rijd niet zo lang door gezien het mogelijk probleem met de remmen en vind een overnachtingsplek in het dorpje Ballangen waar ook een garage aanwezig is die zich morgenvroeg op mijn klandizie mag verheugen.

De tweede helft van de middag een beetje lummelend en spelend met Luna doorgebracht. Die vond het al lang best zo een middag zonder verdere activiteiten.