Les Baux de Provence

De 7e dag al weer van de camperreis Provence. Deze dag leidt naar het gezellige stadje Saint Remy en Provence en de ruïnes van Glanum, waarvan het park helaas gesloten was. In de middag leidt de reis naar het hoog gelegen Les Baux de Provence.

Aloshka is vandaag jarig. Ik schrijf hem meteen een mail maar het stemt mij melancholiek. Het is de eerste keer dat wij niet met elkaar zijn verjaardag vieren. Dat was altijd leuk omdat hij altijd zo verwachtingsvol naar zijn verjaardag uitkeek. En ineens schijnt dat voorbij te zijn, hij zit voor zijn studie in Canada en ik hoop dat zijn vrienden wat voor hem organiseren. Maar ja zo gaat het leven. De kinderen vliegen de deur uit en zoeken hun eigen weg en dat is goed ook maar ik word er wel een beetje verdrietig van. Ik hoop maar dat we hem voldoende basis hebben meegegeven. Ik denk dat dat ook wel het geval is.

Bonnieux en Oppède le Vieux

Voor de 6e dag van de camperreis Provence heb ik bezoeken op het programma staan aan Bonnieux en het mooie Oppède le Vieux met een wandeling door de wijnvelden rond het dorp.

Vanochtend laat wakker geworden. Ik heb een onrustige nacht gehad en flink wat koorts. Toch veel geslapen. Ik heb niet veel zin om iets te doen. Uiteindelijk rond 10.00 uur opgestaan en ontbeten. Ik voel me veel beter nu. Dus toch maar wat ondernemen. Kort voor 12.00 uur vertrek ik. Ik trof de gastheer niet aan en heb dus een briefje met cadeautje achtergelaten. Ik wil eerst naar Bonnieux gaan omdat die met 1 ster beschreven staat in mijn gids. Het is bewolkt nadat het vanochtend vroeg heel helder was. Het is niet ver rijden, ca. 20 km.

Bonnieux

Als ik in Bonnieux aankom blijkt uit het aantal parkeerplaatsen dat er normaliter veel toeristen komen maar het naseizoen en het vroege uur voor de zondag zorgt er voor dat dat erg mee valt. Ik parkeer de auto en zie bij een volgende parkeerplaats die een steile afrit heeft dat er een camper zich tussen twee keien vastgereden heeft en niet meer achteruit de steile helling opkomt. Ze proberen met takken en een superdun kleedje weerstand te bieden tegen het draaiend geweld van de wielen. Dat lukt natuurlijk niet: takken gebroken en vlak langs hun gezichten heen het wegschietend kleedje.

Ik vraag of ik kan helpen en suggereer om een paar platte stenen te zoeken waar de bus wel grip op krijgt. Nee, ze hebben nog een kleedje. Dat willen ze eerst proberen. Weer een kleedje naar de ratsmodee. Dan denken ze het te doen met een opgerolde sleepkabel. Ik waarschuw dat dat wellicht ook niet lukt en dat ze het beter met stenen kunnen proberen. Nee, eerst die sleepkabel. Netjes achter de wielen opgerold neergelegd en in zijn achteruit.

Met een klap draait de as van de voorwielen de sleepkabel om die as. Het was te voorzien. Nu zit het echt klem. Mensen zijn vaak de architect van hun eigen ellende. Gelukkig voor hen komt er een vrachtwagentje langs met een heeeeeel dikke fransman die zo aardig is om ze aan te bieden om hen omhoog te slepen. Dat pakt hij met zoveel zekerheid en voortvarendheid aan dat ik maar doorloop want dat komt met hem (en de bus) wel goed.

Rousillon

De 5e dag van de camperreis Provence brengt mij naar Mornas en Saint Montan. Het hoogtepunt van de dag is het bezoek aan het okerkleurige dorp Rousillon

Na ontbijt rond 9.00 uur vertrokken. Ik moet eerst water tanken en toilet schoonmaken. Het eerste servicepunt waar ik naar toe rijd blijkt niet meer te functioneren. Dan maar naar het volgende servicepunt in Larnas. Het ligt bij de werf van de gemeente en is fantastisch en heel hygiënisch uitgerust.

Saint Montan

Het dorp ligt in een prachtig bebost heuvelgebied met veel wijngaarden. Ik kom o.a. langs het plaatsje Saint Montan. Het is gelegen op een heuvel en het ziet er naar uit dat het een fortificatie is geweest. Ik wil het stadje (nou ja, liever dorpje) bezoeken maar dan blijkt het dat er dit weekend de jaarlijkse middeleeuwse spelen gehouden worden en ter voorbereiding op die dag is het dorp afgesloten. Via een omleiding langs steile en smalle weggetjes, vanwege dat feest, kom ik weer op de hoofdweg uit.

Ardèche

De 4e dag van de camperreis Provence. In Ambert bezoek ik eerst de papierwatermolen Moulin Richard de Bas. Daarna reis ik via de Ardèche naar de overnachtingsplaats in Alba la Romaine waar ik al relatief vroeg aankom bij de Caveau des vins de l’Escoutay,

Vanochtend vroeg wakker geworden. Ik voel me niet heel erg lekker, een soort opkomend griepgevoel en een rommelende maag. Ik hoop dat de paracetamol werkt. Ontbeten en rond 09.30 uur naar boven gegaan om de Moulin Richard de Bas te bezoeken. Dat bezoek is een grote verrassing. Ik kan de dame aan de kassa die de rondleiding verzorgt nauwelijks volgen door de grote snelheid waarmee ze spreekt. Gelukkig voor mij is er al een kleine groep van ongeveer 10 mensen aanwezig waarvan enkelen geestelijk minder begaafd zijn. Dat heeft tot gevolg dat de rondleidster langzaam en in eenvoudige bewoordingen de rondleiding doet. Precies goed voor mij. Nu kan ik haar wel volgen.

Montpeyroux en Ambert

De 3e dag van de camperreis Provence. Eerst reis ik naar Montpeyroux. Van daaruit rijd ik naar Ambert alwaar ik bij de Moulin Richard de Bas een mooie overnachtingsplek vind.

Vanochtend rond 09.00 uur vertrokken. Het wordt een wat langere reisdag. Het eerste stuk gaat door een uitgestrekt landbouwgebied. De akkers zijn al voor een groot gedeelte omgeploegd en hier en daar is het winterzaaigoed al verspreid. Slechs de maïs staat nog gedeeltelijk overeind maar wordt ook al geoogst en de zeldzame zonnebloemvelden zijn geheel verdord en sommige velden zien er zelfs zwartgeblakerd uit. Het reizen in het voorjaar brengt een heel andere stemming met zich mee dan het reizen in het najaar. In mei stond alles in bloei en bomen waren aan het uitlopen. Alles heel verwachtingsvol. Nu lijkt het wel of de natuur er geen zin meer in heeft om haar mooie kanten te laten zien en wegzakt in lethargie. Het verwachtingsvolle maakt plaats voor melancholie.

Montpeyroux

De route is niet heel erg opwindend. Maar dat verandert voorbij Clairmont Ferrand: Het landschap wordt heuvelachtiger en er zijn meer bossen. Ik ga eerst naar Montpeyroux, een van de plus beaux villages de France. Het is er uitgestorven. Slechts 2 auto’s op de parkeerplaats en in het dorp ben ik niet meer dan 10 mensen tegengekomen. Vrijwel alle winkeltjes zijn gesloten.

Een kunstenaar werkt nog wel in zijn atelier, maar waarschijnlijk moe van de toeristen van de afgelopen maanden, maakt hij niet veel aanstalten om nog een klant naar binnen te loodsen. Ik ben niet erg gesteld op grote groepen toeristen maar dit is wel het andere uiterste. Het dorp is prachtig strategisch gelegen rond een donjon boven op een heuvel. De uitzichten zijn groots en de velden om het dorp liggen te verzengen in de zon. Het is vandaag meer dan 33 graden. Een, zo niet de laatste, hete dag van het seizoen.