In de Koloniën van Weldadigheid

Vandaag breng ik een bezoek aan het Museum De Proefkolonie, een 19e-eeuws initiatief om arme mensen zelf inkomen te laten genereren en hun zelfstandigheid te bevorderen. (33/355 km)

De Koloniën van Weldadigheid

Na het ontbijt maken Helene en ik nog een wandeling en daarna vertrek ik naar Frederiksoord om de  Vrije Kolonie van Weldadigheid te bezoeken. Het is een typisch voorbeeld van een renaissance initiatief om de slechtbedeelde klasse van de samenleving meer grond onder de voeten te geven en een zelfstandig bestaan op te bouwen. Het heeft veel overeenkomsten met het New Lanark initiatief dat ik in een paar jaar geleden in Schotland bezocht en dat gericht was op de verbetering van de leefomstandigheden van textielarbeiders.

Een eerste stop in de Friese wouden

De eerste etappe betreft een weinig opwindende route naar Friesland alwaar ik in Wijnjewoude vrienden ga bezoeken (323/323 kilometer).

Na veel uitstel eindelijk op weg naar het noorden

Het heeft even geduurd voordat ik i.v.m. lichamelijke ongemakken vandaag van start kon gaan met mijn reis naar Zweden. Van de week kreeg ik het signaal dat nader onderzoek uitwees dat er niets ernstigs aan de hand was; dus een hele opluchting.

De eerste etappe van mijn reis naar Zweden speelt zich geheel in Nederland af. Zo vaak rijd ik niet naar het noorden van het land en deze route is een prima gelegenheid om vrienden in dat noorden te bezoeken. Het is behoorlijk warm vandaag. Gisteren was het nog 30 graden. Vandaag iets koeler. Maar de goed werkende airco in de cabine en een koelmatje doen wonderen zodat Luna, onze Golden Retriever, het goed kan uitkouden. Om het uur stop ik voor 20 minuten om wat te drinken en te spelen. Na zo een pauze springt ze weer vol verwachting in de auto. Nou ja… springen… ze laat zich graag naar binnen tillen. Met 25 kilo is dat voor mij dan weer een goede training voor de lage rugspieren.

Reisdoel Zweden

Vorig jaar is het om gezondheidsredenen niet geluk om op reis te gaan. Maar alles is nu weer in orde dus is er niets dat mij tegenhoudt om de camper uit de stalling te halen. Hij heeft bijna 2 jaar niet gereden dus het leek me verstandig om hem goed te laten nakijken. Van de garagerekeningen word je niet gelukkig zeker als blijkt dat de huishoudaccu en de dynamo vervangen moeten worden. Maar alles functioneert weer prima en ik hoop nu dat de gebruikelijke pech die ik altijd aan het begin van mijn reis heb, mij bespaard blijft.

Het doel van de reis is Zweden. Ik heb ook nog even de Balkan overwogen. Maar inmiddels zijn we al zo ver in het voorjaar gevorderd dat het voor onze hond Luna te warm wordt om er een actieve reis mee te maken. In Zweden is het soms nog ronduit koud te noemen.

Ik had zo mijn bedenkingen bij Zweden. Afgezien van een werkbezoek en een bezoek aan onze oudste zoon die een half jaar in Stockholm gestudeerd heeft, ken ik het land nauwelijks. De bedenkingen werden nog eens versterkt toen ik in de reisgidsen zag dat ongeveer een derde van de bladzijden in beslag wordt genomen door een beschrijving van Stockholm terwijl destijds die stad niet een heel boeiende indruk op mij maakte. Kennissen die wel in Zweden zijn geweest hadden heel verschillende indrukken: Variërend van ‘saai’, ‘beetje saai maar prachtig’ tot ‘ronduit prachtig’. Nu maar hopen dat ik aan het eind van de reis het laatste predicaat aan de reis kan toekennen.

Thuis

De laatste etappe naar huis. (549 km).

Vandaag het laatste reisbericht Sicilië. Geen reisproblemen gehad onderweg met uitzondering van een kort oponthoud in Saarbrücken. Het zijn twee mooie maanden geweest maar het is ook weer goed thuis te zijn. Iedereen blij met het samenzijn en uiteraard de cadeautjes. Luna was aanvankelijk een beetje chagrijnig omdat ik haar twee maanden alleen had gelaten maar na een diepgaand gesprek was het chagrijn al weer voorbij.

Ik dank iedereen voor de getoonde belangstelling en de tips die ik tijdens de reis van jullie mocht ontvangen. De komende maanden zal ik de teksten redigeren en extra foto’s toevoegen. Wellicht ontmoeten we elkaar hier weer bij een volgende reis.

Bijna thuis

Vandaag heel veel autogereden tot aan de grens van Zwitserland / Duitsland / Frankrijk. (608 km).

Gisteren nog een verwijzing van Annemieke naar Nu.nl gekregen. Die app meldde dat de dag nadat ik van Sicilië vertrokken was de Etna uitgebarsten is in de regio waar ik de laatste dag was. Geluk of pech? Ik had het graag eens meegemaakt en het zou mijn reis meer dan compleet gemaakt hebben.

Ik ben rond 8.00 uur weggereden vanuit Pian di Boso. Er ligt een lange dag met snelwegen voor mij. De route blijft onverminderd mooi over de Autostrada A1. Ook al is de omgeving van Milaan bepaald geen vakantiebestemming. Onderweg stop ik nog ergens om etenswaren voor thuis in te slaan.

Vervolgens rijd ik door Zwitserland dat altijd mooi is met de alpen en eveneens indrukwekkend als je door de 16 km. lange St Gotthart tunnel rijdt. Ze zijn er overigens een tweede tunnel aan het boren die in 2029 klaar moet zijn. Rond Bazel wordt het weer bedenkelijk qua landschap.

Vanuit Zwitserland rijd ik Frankrijk binnen en vind op een ‘jaagpad’ langs de Rijn een mooie overnachtingsplek met uitzicht op het redelijk drukke scheepsverkeer. Morgen de laatste 500 km.