Naar de koelte over een hoogvlakte

Ondanks de voorspelde hoge temperaturen kan ik toch veel doen omdat we in de hogere regionen van Zweden verkeren. We bezoeken een mooie kleine waterval, we maken een langere wandeling in het Natuurreservaat Bjurälven en rijden en wandelen over een typische hoogvlakte van Lapland (101/4.843 km).

Brakkåfallet

Het ziet er naar uit dat het vandaag weer een warme dag gaat worden. Maar gelukkig gaat het traject naar het hogere gedeelte van Zweden en dat betekent verkoeling. Ik reis eerst langs de waterval van Brakkåafallet.

Een mooie kleine waterval die pal naast de weg ligt. Toch zijn er weinig mensen. Maar het is zondag dus alles komt wat later op gang dan normaal. Even extra lang van de koelte van deze waterval genoten.

Een onbereikbare hoogvlakte

Vandaag wil ik het Nasjonalpark Lierne bezoeken. Maar helaas door slechte informatie uit de reisgids wordt dat niet helemaal wat ik er van verwacht had. Verder staat de dag in het teken van het bestrijden van lage rugpijn en dat gaat al aardig lukken (102/4.742 km).

Stilte

Ik heb gisterenavond nog lang buiten gezeten  omdat het een warme avond dreigde te worden. Wat mij weer opviel is hoe ongelooflijk stil het hier is. Er is niets maar dan ook werkelijke niets te horen. Ik heb geen enkele vogel gehoord of brommende insecten. Aan het eind van de avond nog maar eens een keer de altijd effectieve lage rug oefeningen gedaan en daarna geslapen.

Omdat ik niet langs een verharde weg sta moet ik de volgende dag na het ontbijt ongeveer 20 km omrijden om naar Gäddede te reizen om via die plaats bij het Nasjonalpark Lierne  terecht te komen.  Maar eerst moet ik daar nog wat boodschappen doen en benzine tanken. Ik vraag gelijk of er ergens een drogist of apotheker zit om een crème te halen die de spieren helpt te versoepelen.

De aardige jongen aan de kassa zegt dat ze zelf  over een basis voorraad medicijnen beschikken maar helaas  gaat die voorraad niet verder dan paracetamol en ibuprofen. Ik zeg dat ik iets nodig heb als ‘tiger balsem’. Dat kent hij inderdaad maar dat heeft hij niet. De apotheek is helaas gesloten maar hij zal de eigenaar even bellen om in dit ‘noodgeval’ de crème te leveren. Helaas er wordt niet opgenomen.  Schreef ik eerder dat de Zweden wat terughoudend zijn in het aanspreken van mensen, als er een probleempje is dan helpen ze je graag.

Via onverharde wegen naar Hällingsåfallet

Vandaag reis ik naar de prachtige Hällingsafållet waterval en de tweede helft van de middag breng ik door aan de rand van een fraai meer (131/4.640 km).

Er is altijd een betere overnachtingsplek te vinden

Vanochtend vroeg opgestaan en na wandeling en ontbijt op pad gegaan naar Hällingsafållet. Hällingsafållet is een waterval die zich met een hoogte van 43 meter neerstort in een 800 meter lange kloof. Maar daarover later meer. Het is natuurlijk weer doodstil op de weg. En zoals me al vaker is gebeurd: Als ik wegrijd van de overnachtingsplek dan zie ik vrijwel altijd binnen een paar kilometer nog betere overnachtingsplekken dan de plek waar ik overnacht heb. Het zij zo. Je kunt niet altijd op de beste plek zitten.

Het landschap verandert nu langzamerhand in een berglandschap. Van ver kun je al bergen zien met ijsvlaktes maar dat is nog een paar uur gaans. Het is de vraag hoe lang die sneeuwvlaktes blijven want de komende paar dagen wordt een temperatuur van 30 °C voorspeld. Dat is ongelooflijk hoog voor dit gebied en daardoor ook beangstigend. De Zweden zullen al zwetend hun hittegolf moeten verwerken.

Ook hier worden de wegen weer omzoomd met bloeiende lupinebermen. Was ik een paar dagen geleden al enthousiast over de uitbundige bloei. Vergeleken met deze bermen waren die vorig bermen maar lullige bloemperkjes.

Op weg naar de Wildernisweg

Vandaag een super korte blog omdat er afgezien van een rit naar Alanäset geen verdere activiteiten worden ondernomen (247/4.509 km).

De nacht overleefd

Vannacht ben ik niet opgegeten door beren. Dat dankzij ingrijpen van Luna want voor ze gaat slapen wilde ze nog even naar buiten om even flink te blaffen en de beren te waarschuwen dat ze het niet in hun hoofd moeten halen om vannacht langs te komen want dat ze dan met haar te maken krijgen. Met haar staart tussen de achterpoten sukkelt de heldin trots terug. Vannacht is het koud geworden, slechts 4 °C en dat is zelfs voor Luna te koud dus komt ze aan het voeteneinde op het dekbed liggen om warm te blijven.

Naar het begin van de Wildernisweg

Rond 9.00 uur vertrokken voor een traject van ca. 100 km naar Strömsund waar de zgn. Wildernisweg begint. Het schijnt een prachtig traject te zijn door wilde natuurgebieden. Er wordt aangeraden om in Strömsund diesel te tanken en boodschappen te doen omdat je onderweg niet veel mogelijkheden krijgt. Maar nadat ik getankt had bij Strömsund ben ik na 35 km nog twee andere benzinestations tegengekomen. Het zal dus wel meevallen met de ontberingen die mij te wachten staan.

De route naar Strömsund is weer prachtig. Hij voert door een eindeloos bosgebied waar ook aan bosbouw wordt gedaan. Grote percelen worden ontbost. Er hoeven geen nieuwe bomen aangeplant te worden want de natuur zorgt daar zelf voorl.

In de richting van de bergen

Vandaag plan ik mijn reis opnieuw i.v.m. tijdnood. In de middag bezoek ik een elandenfarm en ik overnacht weer in een prachtig bosgebied (92/4.262 km).

Herplanning

Er moeten vandaag wat dingen geregeld worden. Er moeten boodschappen gedaan worden, er moet diesel getankt worden en de verdere reis moet opnieuw gepland worden.

Om met het laatste te beginnen, de oorspronkelijk geplande reis lijkt niet heel erg realistisch. De afstanden zijn groot bovendien haal ik bij lange na niet de gemiddelde snelheid die ik verwacht had. Bezoeken duren veel langer dan verwacht. Er moet gezocht worden naar de juiste weg en het rijden over onverharde wegen houdt het tempo er ook niet echt in.

Geen enkel probleem, dan de reis maar een beetje afslanken. Ik besluit dus om de ritten in het hoge noorden over te slaan. Dat betekent dat routes gewijzigd moeten worden en dat aansluitingen tussen routes eveneens om aanpassing vragen. Dat neemt meer dan 2 uur in beslag omdat een en ander eerst op een papieren kaart bekeken en uitgezet moet worden. Dat overleeft de kaart niet en ik knip de kaart maar in vier delen om overzicht te behouden. Uiteindelijk ben ik tevreden met het resultaat (kan morgen weer anders zijn).