Iona en Duart Castle

Op de 9^e dag van de Camperreis Schotland ga ik naar het eiland Iona en weer terug naar the Isle of Mull. Van daar uit keer ik weer terug naar Oban op het vasteland. Op Iona bezoek ik de bekende abdij van Iowa en maak een korte wandeling. Teruggekeerd naar het eiland Mull bezoek ik ’s middags laat het Duart Castle van de Maclean clan. Daarna maak ik de oversteek met de ferry naar Oban. Grootste nieuws van de dag: het is bijna de hele dag droog, soms schijnt zelfs de zon en wordt het zowaar warm. De flesjes zonnebrandcrème en after sun staan van opwinding te trillen in het toiletkastje.

Op weg naar Iona

Na een goede en rustige nachtrust in het haventje van Bunessan, wordt ik om 7.00 uur wakker. Als ik naar buiten kijk zie ik een welhaast Mediterraan tafereel: een kleurig vissersbootje schommelt vredig in de haven. Meteen maar een foto gemaakt want voor je het weet is het moment al weer voorbij.

Het eiland Mull en Tobermory

Vandaag op de 8^e dag van de Camperreis Schotland vertrek ik vroeg om het veer van Kilchoan naar Tobermory op het eiland Mull te halen. De overtocht wordt door de sterke wind een aparte ervaring. In Tobermory bekijk ik eerst het gezellige vissersplaatsje en dan ga ik op weg naar het uiterste westpunt van het eiland. Ik wil daar op Iona het bekende Iona klooster bezoeken. Maar dat zal ik vandaag wel niet halen. De route erheen bestaat geheel uit single track roads. Dus het schiet niet erg op. Maar dat is niet erg. De route is ook hier weer heel erg mooi en er is genoeg te zien onderweg. Bovendien werkt het weer mee. Dat wil zeggen het regent niet de hele dag.

De overtocht naar Mull

Vanochtend al om 7.00 uur opgestaan. Er was een kristalheldere lucht en de zon scheen dus volop. Dus eerst een stukje in de buurt van de bus gelopen. Daarna ontbijt en om 8.00 uur ben ik vertrokken in de richting van de haven van Kilchoan om daar het veer te nemen naar het eiland Mull. Het was maar een kort stukje rijden naar de haven. Daar kwam ik er achter dat de eerste veerboot rond 9.45 uur zou vertrekken. Dat was niet erg want in een haven is altijd veel te zien.

Glencoe en de vuurtoren van Ardnamurchan

De nacht voorafgaand aan de 7^e dag van de Camperreis Schotland is een stormachtige nacht geweest. Ik kon er nauwelijks van slapen. De volgende dag verder naar het westen gereden en de hele dag doorgebracht met rijden, korte wandelingen (want heel veel regen) over het schiereiland Ardnamurchan ten noorden van het Loch Sunart tot aan de vuurtoren van Ardnamurchan. In de avond een prachtige overnachtingsplek gevonden nabij het nieuwe kerkhof van Achosnich. Ik vind dat ik morgen wel weer recht heb op een droge dag maar ik vrees dat die wens niet zal uitkomen. Maar Schotland blijft ontroerend mooi!!!

Op weg naar Glencoe

Gisteren om ca. 23.00 uur brak er een stevige storm los. De overnachtingsplek lag bovenop een col dus ik en de andere campingcar die hier verbleef kregen de volle laag. De bus stond te trillen en te schudden dat het een aard had. Even heb ik overwogen om naar beneden in het dal te rijden maar ik ben toch maar blijven staan. Ik heb dus niet zo heel veel geslapen vannacht.

De volgende morgen redelijk vroeg opgestaan en rond 9.00 uur reed ik verder in westelijke richting. Eerst ongeveer 25 km gereden naar Glencoe. De relatief korte route biedt veel afwisseling. Het begint met een moerasachtig gebied. Daar wilde ik een wandeling maken maar de regen kwam met bakken uit de lucht. Slechts een enkele Brit waagde zich aan het voorgenomen traject (de West Highland Way), gekleed in hoge laarzen en een ondoordringbare oliecape. Ik heb er bewondering voor. Maar voor mij was het iets te veel regen.

Op weg naar de Westkust en Inverary Castle

Vandaag, de 6^e dag van de camperreis Schotland, rijd ik richting westelijke kust. Ik rijd door een landschap dat de overgang vormt tussen het laagland en het hoogland. Veel afwisseling dus in het landschap. Bovendien bezoek ik het Inverary Castle het huis van de Duke of Argyll. Ik maak slechts een paar korte wandelingen want het weer is te wisselvallig en voor je het weet ben je doornat. Aan het einde van de dag vind ik weer een overnachtingsplaats met een fenomenaal uitzicht over Loch Tulla.

Als ik wakker word is er een strakblauwe hemel. De weer app bevestigt dat niet en voorspelt een grote hoeveelheid regen. Gisterenavond laat kwamen er op de overnachtingsplek nog twee bestelbusjes aan met 4 Amerikanen die Schotland ‘deden’. Net als ik waren ze onder de indruk van het almaar wisselende landschap. Ze reisden op een vrij primitieve manier: geen voorzieningen in de bestelbusjes. Gewoon je matrasje op de vloer leggen en in je slaapzak slapen. Simpeler kan het niet. Maar ik ben toch maar blij met mijn wat luxere uitvoering van mijn camper.

Op weg naar de westkust

Na het ontbijt ben ik op weg gegaan. Ik verlaat met enige spijt het gebied rond het prachtige Loch Thay. Ik rijd meer naar het westen omdat ik morgen het Isle of Mull wil bereiken. De route gaat grotendeels over A-wegen die goed te berijden zijn maar toch wel aan de smalle kant zijn. Vaak moet je tempo minderen als twee brede wagens elkaar passeren. De route gaat voor een gedeelte langs de westelijke oever van Loch Lomond. Een mooie route. Helaas zijn er onderweg maar weinig parkeerplaatsen om van de diverse uitzichten te genieten.

Loch Thay en The Scottish Crannog Centre

Op de 5e dag van de camperreis Schotland blijkt de route naar de Bridge of Balgie onbegaanbaar te zijn. Ik maak een andere wandeling vanuit Killin. Daarna rijd ik langs de zuidoever van Loch Thay naar Acharn waar ik het onverwacht interessante Scottish Crannog Centre bezoek. Daarna vind ik een heel mooie overnachtinsplaats aan de oevers van Loch Thay.

De vijfde dag van de Camperreis Schotland begint met een wolkeloze ochtend. Zoals gisteren vermeld wil ik vandaag een wandeling maken vanuit Bridge of Balgie. Dat is slechts een 25 km rijden vanuit mijn overnachtingsplaats. Ik vertrek rond 8.00 uur; het is zaterdag dus het is heel rustig op de weg. Het is weer een bijzonder mooie route en weer typisch Brits. Je herkent het landschap en de architectuur gelijk als zijnde Brits. Ik rijd voorbij Kenmore en moet dan een weg inslaan richting Bridge of Balgie. Maar er staat een groot bord dat de weg niet geschikt is voor bussen en auto’s met caravans. Ik vraag aan iemand die net de bewuste weg uitrijdt of het verantwoord is de weg met een niet zo grote camper te nemen. Hij twijfelt ernstig maar dat zegt mij al genoeg. Beter om het niet te doen. En als ik dat zeg is hij zichtbaar opgelucht. Hij wilde geen nee zeggen maar had toch zo zijn bedenkingen. Mogelijk is een volgende weg richting Bridge of Balgie beter. Maar daar aangekomen is het van hetzelfde laken een pak. Dus niet doen. Ik rijd door tot Killin en wil van daar uit dan nog een wandeling maken langs de River Dochart.