Dag 3: Van Frederiksoord naar Hamburg

Over omvormers en kampers

De derde dag bestaat uit het oplossen van een probleem met mijn 220 V stroomvoorziening en een reis over de snelwegen naar Hamburg Zuid (338/693 km). 

De omvormer die het wel/niet doet

We beginnen de dag met een langere wandeling door de bossen en langs veenplassen in de buurt van Frederiksoord. We lopen 1,5 uur door een sterk afwisselend landschap en komen slechts 1 persoon tegen; een weerspiegeling van de vaak heel stille wegen.

Daarna zoek ik een adres van een campergarage omdat de 220 V voorziening het niet doet. In Wolvega vind ik een mogelijk geschikt adres. Daar aangekomen vind ik een enorm grote werkplaats voor het ombouwen van bussen naar campers. Helaas is de elektrotechnicus niet aanwezig maar zijn assistent kan mij helpen. Maar helaas kan hij het probleem niet vinden. Ik vermoed dat hij het niet helemaal begreep en mijn suggesties brachten hem nog meer in verwarring. (Dat gebeurt wel vaker als ik me met technische zaken ga bezighouden),

Dan maar naar een volgende adres. Een vriendelijke man aanhoort mijn probleem en zegt vervolgens dat er geen probleem is want hij vermoedt dat de omvormer van 12 naar 220 V gewoon zijn werk doet. En verdomd hij demonstreert het en het werkt. Ik schaam me dood. Wat is het geval. Als ik de omvormer inschakel dan meen ik dat ik ook de tuimelschakelaar op het paneel van 12 naar 220 moet omschakelen. Maar helaas daar dient die schakelaar niet voor. Die schakelt gewoon van 12 naar 0 volt en de omvormer geeft gewoon 220V. Hij demonstreert het en ik zak door de bodem van schaamte.

Ter excuus: Ik heb vanwege gezondheidsredenen meer dan 2 jaar niet meer met de camper gereisd en alle routine is vrijwel verdwenen. Weer opbouwen dus. Stom van mij maar nog stommer van de vorige garage die het hele probleem niet zag.

Snelwegen en op bezoek bij kampers

Met een vaartje van 90 km per uur reis ik over de snelwegen richting Denemarken en Zweden. Ik houd enkele tussenstops om Luna te laten drinken en te laten spelen. Rond 17.00 uur kom ik in het zuiden van Hamburg aan. De overnachtingsplek blijkt een kamp voor woonwagenbewoners te zijn. Ik lees vernietigende kritieken over deze plek. Maar ik vind het ook wel een uitdaging om niet mee te gaan in de clichés die er al snel geuit worden op dit soort sites. Het is geen luxe overnachtingsplaats maar dat mag je ook niet verwachten voor een relatief lage prijs.

Ik word ontvangen door de terreinbeheerder die heel vriendelijk is en heel behulpzaam. Alle vooroordelen die er in de kritieken werden geuit komen niet uit. Er staan veel caravans met vlaggen van de harde fans van Sankt Pauli. Niets van gemerkt en een en al vriendelijkheid. In een gesprek vertellen ze dat ze er van balen dat ze altijd maar gemarginaliseerd worden. Ze geven uiteindelijk wel toe dat ze het er soms wel naar maken. Maar uiteraard deze groep niet. Ook van gevreesde geluidsoverlast is totaal geen sprake; het is een doodstille nacht met af en toe wat gefluister op de achtergrond.

De conclusie is dan ook dat zonder enige ervaring mensen oordelen schrijven die in mijn geval ongegrond zijn gebleken. Tenzij ik morgen vermoord in mijn bed wordt aangetroffen. Slechte grap wellicht maar deze maatschappij gaat zo langzamerhand kapot aan vooroordelen en groepsdenken die niet op enige evidentie is gebaseerd.